วันที่ 4 ของการกรอกคะแนน รู้สึกว่าตัวเองทำงานได้คุ้มมากกับการนั่งทำงานตั้งแต่ 7.50 น.-16.30 น. ที่ทำได้แค่พักกินข้าวเท่านั้นเอง เฮ่อเมื่อไหร่งานจะเสร็จซักทีนะ พอนึกว่าอีกแค่ 3 อาทิตย์ก็จะปิดเทอม ก็อยากให้ถึงไว ๆ ว่าแต่งานที่มีไม่ได้แค่กรอกคะแนนนี่นา งานที่ไปเรียนก็มีต้องทำวิจัยด้วยจะส่งวันอาทิตย์นี้แล้ว ไม่ทันแหง ๆ เศร้า ที่ทำได้ก็คงต้องโทรไปเลื่อนส่งอะนะ ส่งสัยชีวิตกาจังจะต้องมีปัญหาอะไรกับการวิจัยซักอย่างแน่ ๆ เพราะเมื่อก่อนก็ทำวิจัยช้ากว่าเพื่อน(ถึงจะทำการทดลองเสร็จก่อนก็เถอะนะ)เลยจบแบบเฉียด ๆ เกือบไม่ได้รับปริญญาพร้อมเพื่อน...คิดแล้วกลุ้ม ๆ ๆ

                   คิดถึงจัง อยากเจอจัง......เมื่อไหร่จะได้เจอเธอน๊า อยากอยู่ใกล้ ๆ การที่เป็นแบบนี้ ทำให้ได้รู้ว่าการได้อยู่ใกล้คนที่รักเป็นสิ่งมีค่าแค่ไหน ^^