Daraka's profileยินดีต้อนรับสู่โลกใบน้อย...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
March 06 Y_Y ทำงานไม่ทันอะ วันที่ 4 ของการกรอกคะแนน รู้สึกว่าตัวเองทำงานได้คุ้มมากกับการนั่งทำงานตั้งแต่ 7.50 น.-16.30 น. ที่ทำได้แค่พักกินข้าวเท่านั้นเอง เฮ่อเมื่อไหร่งานจะเสร็จซักทีนะ พอนึกว่าอีกแค่ 3 อาทิตย์ก็จะปิดเทอม ก็อยากให้ถึงไว ๆ ว่าแต่งานที่มีไม่ได้แค่กรอกคะแนนนี่นา งานที่ไปเรียนก็มีต้องทำวิจัยด้วยจะส่งวันอาทิตย์นี้แล้ว ไม่ทันแหง ๆ เศร้า ที่ทำได้ก็คงต้องโทรไปเลื่อนส่งอะนะ ส่งสัยชีวิตกาจังจะต้องมีปัญหาอะไรกับการวิจัยซักอย่างแน่ ๆ เพราะเมื่อก่อนก็ทำวิจัยช้ากว่าเพื่อน(ถึงจะทำการทดลองเสร็จก่อนก็เถอะนะ)เลยจบแบบเฉียด ๆ เกือบไม่ได้รับปริญญาพร้อมเพื่อน...คิดแล้วกลุ้ม ๆ ๆ
คิดถึงจัง อยากเจอจัง......เมื่อไหร่จะได้เจอเธอน๊า อยากอยู่ใกล้ ๆ การที่เป็นแบบนี้ ทำให้ได้รู้ว่าการได้อยู่ใกล้คนที่รักเป็นสิ่งมีค่าแค่ไหน ^^
January 14 Hi!หวัดดีค๊า หลังจากที่ห่างหายไปน๊าน..........นาน ก็มีโอกาสได้มาทักทายกันอีกครั้งนะ
วันนี้กาจังแวะร้านเน็ตความไวสูง(มาก)หลังเลิกงาน ก็เลยมาอัพบล็อกซักหน่อย
แล้วก็มีข่าวมาฝากเพื่อน ๆ ด้วยนั่นคือ...........แต๊น.....แต้น.....
กาจังมี hi5 เป็นของตัวเองละนะเจ้าค่ะ สามารถเข้าไปแวะชม+เยี่ยมเยียน
กันได้ที่ karjung.hi5.com ก็ส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยมีอะไรมากมาย เพราะกาจังทำไม่ค่อยเป็น
แต่ที่เห็นมีวีดีโอ มีสไลด์นี่ฝีมือหลานสาวสุดสวยทำให้ทั้งนั้นเลยค่ะ -*- กาจังไม่มีปัญญา
เข้าไปดูกันได้นะค่ะ ไม่หวง ^^
วันนี้ที่โรงแรมที่กาทำงานมีงานเลี้ยงปีใหม่ของพนักงาน มีเล่นเกม+แลก แจกของขวัญกันด้วย
เหนี่อยมากมาย เลย กาจักได้ของขวัญมา 2 กล่อง ยังไม่ได้แกะดูเลยว่าเป็นอะไร
กะไว้แกะที่บ้าน แล้วก็ไปเล่นปาเป้ามา ซ้อมมาตั้งนานไม่เคยถูกเป้า พอไปลองปาจริง
ได้แจ็คพ็อตมาตั้ง 100 บาท ^^ ดีใจมากมายเลยค๊า..........
แต่สรุปว่าวันนี้ไม่ได้ทำงานอะไร แต่เหนื่อยมากกว่าวันทำงานซะอีก ไม่ไหวละ ไปนอนก่อน
ดีกว่า อย่าลืมแวะไปเม้นท์ hi5 กานะค๊า ^O^
ป.ล.ปีใหม่นี้มีเรื่องที่อยากทำมากมาย 1 ในนั้นคือลดน้ำหนัก แต่ไหงจะลด ๆ
เห็นอะไรก็อยากกินไปซะหมด แถมปีใหม่ก็มีขนมให้กินเพียบเลย ผลเปงไงอะหรอ
กาจังน้ำหนักขึ้นมา 2 โลแล้วค๊า เศร้ามากมาย เอาเปงว่าพยายามต่อไปละกัน ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น
Y_Y January 05 สวัสดีปีใหม่ค๊าHappy NEW Year 2008
สวัสดีปีใหม่ 2551 นะค่ะ
ขอให้ปีใหม่นี้มีความสุขกาย & สุขใจกันทุกคน
เงินทองไหลมาเทมา (ระวังโดนเงินทับนะ ^^)
หวังสิ่งใดก็ขอให้สมปรารถนาทุกประการ สาธุ ๆ ๆ ๆ เพี้ยง ๆ
December 08 เอารูปตอนรับใบประกาศเรียนจบภาษาจีนมาลงละนะหุ หุ หุ...หลังจากสัญญามานานก็มีโอกาสเอารูปมาลงให้ดูกันเสียที ก็กาจังห่างหายการอัพบล็อกมานานละนี่อย่าว่ากันนะ Y_Y ว่าแต่แต่ละคนนี่ไม่ชอบกล้องกันเท่าไหร่เลยนะ
ปล.กาจังคิดถึงทุกคนมากน๊า ถ้าว่างจะไปเรียนด้วยใหม่ ปล.คงต้องเปงคนละคลาสกับน้อง ๆ ละเพราะว่าเรียนไม่ทันอ่า Y_Y ป่านนี้น้อง ๆ เรียนไปถึงไหนต่อไหนกันละ
ยังไงก็ขอให้ตั้งใจเรียนกันทุกคนนะจ๊ะ
ร๊ากกกกกกกกกกกกน๊า ^O^
July 21 และแล้วก็เรียนจบ หุ หุ หุเย้ ๆ หลังจากเรียนภาษาจีนมา 1 เดือนกว่า ๆ ก็จบหลักสูตรที่ 1 ละค๊า นี่เพิ่งสอบและก็ได้ใบประกาศมาสด ๆ เลยรับใบประกาศก็มีการถ่ายรูปด้วยละไว้จะไปทวงรูปพี่เค้ามาลงให้ดูนะค่ะว่าเพื่อน ๆ นักเรียนแต่ละคนเป็นไงบ้าง ปล. ในห้องเรียนนะกาจังอายุมากที่สุดละค่ะ แต่ก็สนิทกะทุก ๆ คนมากเหมือนกัน สงสัยเพราะวัยไม่ต่างกันมาก หุ หุ หุ สอบก็อยากพอสมควรเหมือนกัน ต้องเขียนคำศัพท์ตั้ง 75 ตัว แถมด้วยการเขียนเลข 1-100 1,000 10,000 แล้วก็มีให้เขียนเรียงความเป็นภาษาจีนด้วยละ สอบเสร็จก็ตรวจเลย คะแนนหรอ หุ หุ หุ ระดับนี้แล้วไม่เต็มให้มันรู้ไป (คือว่าเปิดสมุดดูได้บ้างเป็นครั้งคราวเลยได้เต็มกันถ้วนหน้าอะค่ะ-*-อย่าคิดไรมากมาย แต่ถึงไม่เปิดกาจังก็ทำได้เยอะเหมือนกันน๊า ห้ามดูถูกเชียว อิ อิ ^^) แต่ว่ามาเรียนแบบนี้ขอบอกว่าสนุกมาก ๆ เลยอะ นี่ก็วางแผนไว้ว่าจะเรียนหลักสูตร 2 ต่อ ไม่รู้จะเป็นไงบ้างแต่ยังไงแล้วกาจังก็จะตั้งใจเรียนให้มาก ๆ เพราะเรียนละชอบมากมายเลย อีกอย่างความฝันเล็ก ๆ อาจจะเป็นจริงบ้างก็ได้ ก็กาจังฝันว่าวันหนึ่งอาจได้ไปเที่ยวเมืองจีนกะเค้าบ้าง ก็ต้องขยันเรียนขยันพูดกันบ้าง อ้ออีกอย่างจบหลักสูตรนี้แล้วกาจังก็มีชื่อจีนละน๊า ชื่อว่า 美香(เหมย เซียง)อิ อิ อิ ดีใจเล็ก ๆ 老师(ตัวนี้แปลว่าคุณครู)ที่สอนภาษาจีนเป็นคนตั้งให้ แล้วจะเอารูปมาลงให้ดูนะค่ะ ปล.เป็นกำลังใจให้กาจังในการเรียนต่อไปด้วยน๊า
谢谢 (ขอบคุณ)นะค๊า^O^
再见 (แล้วพบกานใหม่) บะบายค๊า เอามาให้อ่านแก้เครียดค๊า^^เรื่อง พบปัญหา (Bugs) ของโปรแกรม
เมื่อปีที่แล้วผมได้อัพเกรดโปรแกรม จาก 'แฟน 7.0' มาเป็น'ภรรยา 1.0' พบว่าโปรแกรมนี้ มีอาการแปลกๆ รวมถึงกินพื้นที่และทรัพยากรอันมีค่าเป็นอันมาก และอาการที่เกิดขึ้นนี้ ไม่มีการกล่าวถึงในเอกสารแนะนำสินค้าเลย 'ภรรยา 1.0' ได้ทำการติดตั้งตัวเอง และทำงานเอง โดยระบบจะคอยตรวจสอบความเป็นไปของโปรแกรมอื่นๆ อาทิเช่น 'ป๊อกเด้ง 10.3' , ' อาร์ซีเอ 2.5' และ 'จูเลียน่า5.0' ทำให้ไม่สามารถรันได้ และเกิดเหตุการณ์ระบบล่มขึ้น เมื่อโปรแกรมเหล่านี้ถูกเรียกใช้ ผมจึงคิดที่จะกลับไปใช้ 'แฟน 7.0' แต่ปรากฎว่าโปรแกรม Uninstaller ไม่สามารถทำงานได้ กรุณาช่วยผมด้วยครับ และขอขอบคุณล่วงหน้า จากผู้ใช้ที่มีปัญหา… เรียน ท่านผู้ใช้ที่มีปัญหา เรื่อง ชี้แจงปัญหา (Bugs) ของโปรแกรม นี่เป็นปัญหาที่ลูกค้าได้ติดต่อเข้ามาบ่อยมาก แต่ขอชี้แจงว่าปัญหานี้ เกิดจากความเข้าใจผิดในปฐมบท ผู้ใช้ส่วนมากอัพเกรดจาก 'แฟน 7.0' ไปเป็น 'ภรรยา 1.0' เนื่องจากคิดว่า 'ภรรยา 1.0' เป็นโปรแกรมอรรถประโยชน์ และเพื่อความบันเทิง ( Utilities & Entertainment ) แต่อันที่จริงแล้ว 'ภรรยา 1.0' เป็นระบบจัดการ (Operating System) ซึ่งผู้สร้างได้ออกแบบให้รันทุกอย่าง และดูเหมือนว่าคุณจะไม่สามารถ ถอดถอน 'ภรรยา 1.0' หรือแม้แต่การแปลงกลับไปเป็น 'แฟน 7.0 ' เพราะระบบจะทำการจำลอง 'แฟน 7.0' ให้ทำงานเป็น 'ภรรยา 1.0' อยู่ดี ดังนั้นจึงไม่มีประโยชน์อันใด แต่มีบางผู้ใช้ท่านได้พยายามที่จะติดตั้ง 'แฟน 8.0' หรือ 'Small House 2.0' แต่ท้ายสุดก็มีปัญหามากขึ้นกว่าเดิม ขอให้ท่านดูหนังสือคู่มือการใช้งานในหัวข้อ ข้อควรระวัง-สินไหมทดแทน ผมขอแนะนำให้คุณใช้ 'ภรรยา 1.0' ด้วยความระมัดระวัง และผมอยากให้คุณติดตั้งโปรแกรม 'c:\ได้จ้ะที่รัก ' เพื่อป้องกันข้อขัดแย้งจากการใช้โปรแกรม 'ภรรยา 1.0' ทางแก้ที่ดีที่สุด ก็คือคุณจะต้องเรียกคำสั่ง 'c:\ขอโทษจ้ะที่รัก ' ในกรณีที่เกิดเหตุการณ์ที่ c:\ได้จ้ะที่รัก' ไม่สามารถแก้ไขได้ ซึ่ง 'c:\ขอโทษจ้ะที่รัก' จะช่วยให้ระบบจัดการเข้าสู่สภาพปกติได้ และระบบจะทำงานได้อย่างราบรื่นต่อไป โปรแกรม 'ภรรยา 1.0' เป็นโปรแกรมที่ดี แต่ต้องการการดูแลที่สูง คุณควรที่จะซื้อซอฟแวร์เพิ่มเติมเพื่อเพิ่มขีดความสามารถของ 'ภรรยา1.0' โปรแกรมที่แนะนำ คือ 'ดอกไม้ 2.0.1' และชุดโปรแกรม 'เครื่องเพชร 5.1.2' แล้วก็ควรที่จะหลีกเลี่ยงการติดตั้ง 'เลขาสุดสวย 36.24.36' ซึ่งนอกจากจะเป็นโปรแกรมที่ไม่ได้สนับสนุนโดย 'ภรรยา 1.0' แล้ว ยังมีโอกาสสูงที่ทำให้ระบบเสียหายได้ July 10 คอมเสีย ๆ ซะที่ไหน -*- ก็คนมันไม่รู้นิเรื่องมานก็มีอยู่ว่าเมื่อปลายเดือนที่แล้ว กาจังใช้คอมอยู่ดี ๆ คอมมานก็ดับไป ว้ายคอมฉันเป็นไรไปเนี่ย แง แง Y_Y
กาจังก็มีอันต้องยกเคลสไปซ่อมโดยด่วนมิฉะนั้นอาจลงแดงตายได้ เอ้ยม่ายช่ายยย
หลังจากเอาไปที่ร้านช่างก็บอกว่าเครื่องเยอะต้องรอ 2 วันนะน้อง (เอ่อ-*- โหพี่เพิ่งวันอังคารพี่ดองงานไว้เยอะขนาดนี้เลยหรอ)ก็เลยต้องใช้วิชามารเล็กน้อย พี่ขา ๆ คือว่านู๋กะจะอัพเครื่องด้วยอะค่ะ ช่วยดูให้ทีได้ไหมค่ะจะได้กะงบถูก อัพไรบ้างครับน้อง ก็กะว่าจะเพิ่มแรม ถ้าเงินเหลือก็จะใส่การ์ดจอด้วย ง้านเด๋วพี่ดูให้เลยนะ -*- อึ้ง ๆ ๆ ๆ แล้วช่างซ่อมก็เอาเครื่องฉันไปแกะดู อ้อน้อง power supply เสียอะตัวนี้ 400 (เวงแค่นี้ตอนแรกมานจะให้ซ่อม 2 วันเลยหรอ) ง้านถ้าเพิ่มแรมเพิ่มอีกเท่าไหร่ครับ พี่แนะนำให้เพิ่ม 512 ไปเลย 1050 โอเคค่ะ(ไม่เงินงบนิ หุ หุ หุ)แล้วการ์ดจอจะใส่อยู่ไหม พี่แนะนำตัวนี้ 1650 ก็รวม ๆ 3 พันกว่า ๆก็โอเคไหน ๆ ก็กะจะอัพตั้งนานไม่ได้อัพซักทีก็อัพมันซะเลย 3 พัน หมดตัวเลยฉัน ก็รอซักพักพี่เค้าก็ติดตั้ง + ลองเครื่องให้เรียบร้อย กาจังก็ยกคอมกลับบ้านยกกลับมาก็ต่อนู้นต่อนี่แต่ก็ยังไม่ได้ลองเปิดเพราะว่ามันเย็นละต้องไปทำงานบ้านก่อน เช้าอีกวันถึงได้ลองเปิด อ้าว ๆ ๆ ๆ ทำไมหน้าจอมานไม่ออก มืดตืบ แบบนี้Y_Yหรือว่า ๆ หน้าจอฉันจะพังไปด้วย ด้วยความตกใจ+โง่เล็ก ๆเลยรีบยกหน้าจอไปที่ร้านคอมอีกที พี่ช่างซ่อม(อีกคนไม่ใช่คนเมื่อวานนะ)ก็ลองเอาจอไปต่อ...อ้าวก็ดีนี่น้อง....O_o อ้าวแล้วไหงนู๋ต่อมันไม่ออกอะ พี่เค้าก็ช่วยกันนั่งนึกใหญ่ แล้วพี่ช่างซ่อมคนเมื่อวานก็เดินออกมา แล้วเค้าก็จำกาจังได้ ก็เลยถามว่าคอมเปงไร ก็บอกเค้าไปว่าที่เมื่อวานเอาเคลสมาอัพ พอเอาไปต่อกะจอแล้วจอมานไม่ออกอะค่ะพี่ นึกว่าจอเสียแต่เอามาลองดูก็ไม่เสียอะ พี่เค้าก็คิด ๆ
เอ่อเมื่อวานน้องใส่การ์ดจอไปใหม่ใช่ไหม
เอ่อใช่ค่ะ
แล้วน้องเอาเคลสไปนี่เอาสายจอต่อกะรูเดิมที่เคยต่อใช่ไหม
ใช่ค่ะ ๆ
คือพี่ลืมบอกไปน้องต้องเอาสายจอไปต่อกะรูใหม่ที่อยู่ด้านล่างอะ
เพล้ง........ว้าย.....แล้วก็ไม่บอกอะไม่รู้นิ โชว์ความบ้านนอกไปเต็ม ๆ อุตสาห์ยกจอไปถึงร้านหนักก็หนัก ว้าย ๆ
เอ่อค่ะต่อสายผิดหรอค่ะ เหอ ๆ ค่ะง้านจะลองกลับไปต่อใหม่ดูนะค่ะ ไปละค่ะ
เฟี้ยว.......ออกจากร้านแทบไม่ทัน
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ไก่กาจังหมดเล้าแล้ว ปล่อยไปหมดเลย แง แง แง Y_Y
จบข่าว June 09 你好 ไปเรียนภาษาจีนมาล๊า^^
你好 (หนีห่าว)
ซาหวัดดีค๊า หุ หุ หุ หลังจากว่างเว้นหายตัว + หายหน้าหายตาไปซะนาน เพราะไม่มีอะไรทำนั่งอยู่บ้านเล่นเกมไปวัน ๆ แต่เพราะวันนี้มีกิจกรรมพิเศษหน่อยเลยเอามาอัพ Blog ซะเลย
แต๊น....แต๋น....วันนี้กาจังไปเรียนภาษาจีนมาค๊า ก็หนุกหนาน ปน มึน ๆ พอตัว ไว้ว่าง ๆ จะเอาลงบล็อกมาให้เรียนกันบ้างนะ
แต่ไอ้การออกเสียงนี่ลำบากมากเลย -*- แต่ยังไงก็สู้ ๆ สู้ตาย นี่ยังวางแผนไปเรียนภาษาอังกฤษต่อ หุ หุ หุ จะออกมาท่าไหนเนี่ยฉานนนนนน แต่เอาเปงว่าคติพิเศษวันนี้ จาเรียนภาษาต้องหน้าด้าน นะจ๊ะ ๆ (-*- โอ๊ย ทำไมวันนี้มานต๊อง ๆ เนี่ย) เอาละวันนี้ต้องไปรับไอ้หลานฝันละมานเรียนญี่ปุ่น ไว้พรุ่งนี้เรียนภาษาจีนอีกรอบแล้วจามาเล่าใหม่ ปล.ทำไมครึ่งชั่วโมงสุดท้ายหัวฉานมานจำได้แต่จำว่า ไจ้เจี้ย (ลาก่อน) ละเนี่ย สรุปคือ นู๋ไม่ไหวแล้วจะไปล๊าน๊า ใช่ไหม ๆ เอิ๊ก ๆ
January 25 อยู่บ้านเฉย ๆนี่สบายจังก็ช่วงนี้กาจังอยู่บ้านเฉย ๆ มาจะ 2 เดือนแล้วนิ เลยจะเอาความสุขสบายมาเล่าให้คนมีการมีงานทำให้อิจฉาเล่น เอิ๊ก ๆ ก็ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ แค่ กิน นอน เที่ยว เล่น ไปวัน ๆ ช่วงที่แล้วก็เพิ่งไปเชียงใหม่มา หลังจากไม่ได้ไปนานมาก ๆ ไปก็ไปเที่ยวห้าง (ซะงั้น) ว่าจะไปงานพืชสวนโลกก็ร้อน เลยไม่ได้ไป(เชียงใหม่ร้อนมั่ก ๆ) ไม่ได้เห็นเชียงใหม่ตั้งนานแปลกหูแปลกตาไปมากมาย คิดถึงตอนไปเรียนหนังสือจัง แต่ที่น่าเป็นห่วงที่สุดสำหรับกาจังตอนนี้คือเงินที่เก็บไว้หร่อยหรอลงทุกที สรุปว่างงานนี่ดีทุกอย่าง เอิ๊ก ๆ เสียอยู่อย่างเดียวตรงไม่มีรายได้เนี่ยแหละสงสัยต้องหางานทำเพราะไม่มีตังใช้ซะละมั้งเรา  January 04 อยากสวยเราช่วยได้...อิ อิ อิหลังจากห่างหายการอัพ spaces มาน๊าน... นาน (ประมาณ 1 เดือนมั้งนี่)โผล่มาอีกทีก็หลังปีใหม่ ยังไงก็สวัสดีปีใหม่ทุก ๆ นะค๊า^o^ ปีใหม่แล้วก็ควรหาอะไรดี ๆ มาให้ชีวิตบ้าง และวันนี้กาจังขอแนะนำสูตรลดน้ำหนักของสมเด็จพระเทพฯ(จริง ๆ นะไม่ได้โม้)มาให้ลองทำกัน ซึ่งคิดว่าคงได้ผล(อันนี้ไม่แน่ใจว่าสำนักพระราชวังจะรับรองผลไหม หุ หุ หุ...เล่นของสูงไหมละเรา ปาดเหงื่อก่อน
 )เอาละมาลองดูกันได้เลยค่ะสำหรับคนที่อยากสวยอยากหล่อ เชิญ ๆ จดได้ไม่ว่ากัน**ก่อนรับประทานอาหารควรดื่มน้ำก่อน 2 แก้ว**
วันแรก
วันที่สอง
วันที่สาม
วันที่สี่
วันที่ห้า
วันที่หก
วันที่เจ็ด
วันที่แปด
December 12 และแล้วก็กลายเปงประชาชนชาวเกาะซะละ^^หุ หุ หุ หลังจากห่างหายกับการอัพสเปซมาซะนาน โผล่มาอีกทีก็มีความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้นในชีวิตกาจังซะละ เอ่อ......ยังค่ะ..ไม่ได้จาแต่งงาน เอิ๊ก ๆ ๆ (อย่าเพิ่งเข้าใจผิด พอดีว่าที่เจ้าบ่าวยังไม่ยอมมาขอ) คือว่า.....ตอนนี้กาจังตกงานค๊า โดนให้ออกอะเพราะที่ทำอยู่เจอวิกฤตเศรษฐกิจ ก็เลยต้องลดจำนวนคนงาน ตอนนี้ก็เลยกลายเป็นชาวเกาะ(เกาะพ่อเกาะแม่กินไปวัน ๆ)มาได้ 10 กว่าวันละ อุ่มบ่า ๆ อุมบาละก๊า..ก๊า.. แต่โดนให้ออกนี่ยังไม่น่าเจ็บใจเท่าไหร่ ที่เจ็บใจสุด ๆ ก็เรื่องที่โดนหาเรื่องให้ออกนี่สิ
 ก็เจ้าของโรงงานเห็นแก่ตัวสุด ๆ + งกสุด ๆ ด้วย ไม่ยอมจ่าย 3 เดือนให้กาจังละ แถมยังมีการป้องกันไม่ให้กาจังไปฟ้องกรมแรงงานโดยการทำจดหมายขึ้นมาบอกว่ากาจังบกพร่องในหน้าที่ ทำงานผิดพลาด(ฉันทำงานพลาดตรงไหนยะ)โดยข้างต้นจดหมายเป็นจดหมายสั่งพักงาน ด้านล่างเป็นบอกเหตุผลว่าทำไมต้องสั่งพัก โดยเหตุผลก็อย่างที่บอกละค่ะ แล้วเค้าให้กาจังเซ็นชื่อ บอกว่าเซ็นรับทราบซะ(ว่าฉันสั่งพักงาน)แต่อ่านไปอ่านมา + คิดไปคิดมา ถ้าฉันเซ็นก็หมายความว่าฉันยอมรับว่าฉันทำงานบกพร่อง+ผิดพลาดตามที่กล่าวหาอะดิ แต่ด้วยความสะลึมสะลือ เหมือนมีใครเอาไม้หน้าสามมาตีหัว ดันเซ็นชื่อไปซะงั้น(แบบว่าตอนแรกคิดไม่ทันอะ) แต่ด้วยบุญบารมีแต่ปางก่อนกาจังดันเก็บจดหมายฉบับนี้ติดมือมาด้วย เพราะคิดว่าเป็นจดหมายของเรา (ประมาณซองขาวอะ) แล้วจะเอาไว้ให้คนอื่นอ่านทำไมก็เก็บกลับมาด้วย พออีกวันพี่ที่ทำงานด้วยกันโทรมาหากาจังใหญ่ พอรับก็เลยรู้เรื่องว่าเจ้าของโรงงานถามหาจดหมายฉบับนี้ใหญ่เลย พอรู้ว่าอยู่ที่เรานี่คงแทบเต้น มีการโทรมาหาเราโดยตรงเลยว่าก็อยากให้จบกันด้วยดีนะ เราไม่ได้มีอะไรโกรธเคืองกันอยู่แล้วนี่(ไม่น่าโกรธเลยเนอะ เห็นแก่ตัวรังแกได้แม้กระทั่งผู้หญิงคนหนึ่ง ปล.เด็กกว่ามากด้วย)แต่กาก็จับน้ำเสียงเค้าได้ว่าไม่สบอารมณ์มาก ๆ+ ร้อนรน หวาดกลัว กลัวที่กาจะเอาจดหมายนี้ซึ่งเป็นหลักฐานมัดตัวเค้าไปฟ้องกรมแรงงานสินะ แต่กาไม่ทำหรอกเพราะกายังรู้คุณคนอยู่และกาก็ไม่เห็นแก่ตัวถึงขนาดจะไปทำร้ายเค้า เราก็มีศักดิ์ศรีเงินแค่ไม่กี่หมื่นหาเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ว่าวันหนึ่งกาเชื่อว่าเค้าทำอะไรลงไปมันก็จะส่งผลสะท้อนมาถึงตัวเค้าเองอย่างน้อยจากแรก ๆ ที่เคยนับถือ ตอนนี้เห็นเป็นแค่มนุษย์คนหนึ่งที่ไม่ได้ดีไปกว่าใคร เหมือนคนทั่ว ๆ ไปที่เห็นแก่ตัวเห็นแก่ได้ เห็นแก่เงิน ตอนนี้ดีใจสุด ๆ ที่ไม่ได้ทำงานเพื่อคนแบบนี้อีกเพราทุ่มเททำอะไรไปสุดท้ายเค้าก็เลือกแค่ตัวเอง สิ่งที่เค้าทำผิดกฎหมายแรงงานก็เยอะ กฏหมายอื่น ๆ ก็เพียบไม่ต้องรอหรอกแค่ตอนที่ทำงานอยู่ที่นั่นก็เห็นมีแต่เรื่องเข้ามาไม่หยุดไม่หย่อน แก้ตัวทำลายหลักฐานกันไปวัน ๆ คงเจริญนะแบบนี้พูดแล้วก็โมโห.....แต่ช่างเถอะเรื่องมานจบไปแล้ว แต่ที่ยังไม่จบก็เรื่องที่ต้องคิดว่าจะเอายังไงกับชีวิตต่อไปดีนะ เรียนดี หรือหางานทำดี....เฮ้อคิดไม่ตก ใจจริงก็อยากจะเรียนแต่ยังไม่แน่ใจในตัวเองเลยว่าจะเรียนอะไร ที่บ้านก็บังคับให้ลอง ๆ หางานดู แต่เพราะคิดว่าเรียนตอนนี้ท่าจะดี รอไปนานเข้าอายุมากจะแย่ แล้วยิ่งถ้าทำงานโอกาสออกมาเรียนต่อนี่ยิ่งลำบาก....อืม ๆ....เอาไงดีน๊า
 เอาเป็นว่าช่วงนี้ก็คิดต่อไปละกัน ว่าแต่หลังเหตุการณ์คราวนี้เลยได้เห็นว่าทุก ๆ คนในครอบครัวรักกามากแค่ไหน และได้เห็นว่าคนสำคัญอีกคนหนึ่งที่อยู่ไกลเค้าห่วงใยและรักกามาก(คอยปลอบทุกวัน...วันนี้ก็ยังโทรมาเช็คว่าเราเป็นไงบ้างขนาดผ่านมา 10 ก่าวันละนะเนี่ย)สัญญาค่ะว่ากาจะเข้มแข็งและกล้าหาญขอบคุณนะค่ะที่ให้ความรักกามากขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่กาเป็นแค่เด็กกะโปโลคนหนึ่ง ไม่มีอะไรดีมากมายแต่ก็ยังอยู่เคียงข้างเสมอ สงสัยคำอธิฐานจากดาวตกคงจะเป็นจริงแล้วแน่ ๆ เลย "ขอให้พบกับความรักที่แสนวิเศษ"
November 18 วันเสาร์.....วันหยุด เย้ ๆ ๆ วันนี้กาได้หยุดอยู่บ้านซักทีหลังจาก เหน็ดเหนื่อยกับการทำงานมาทั้งอาทิตย์ (เหนื่อยมาก แอบเล่นเน็ตทั้งวัน หุ หุ หุ) แต่ตอนนี้กาอยากไปทำงานทุกวันเลยค่ะ ไม่ได้ขยันอะไรหรอกนะแต่เพราะว่าที่ทำงานตอนนี้เจ้านายใจดีติดไฮสปีดอินเตอร์เน็ตให้ใช้ (ดีใจมากเล่นเน็ตสนุก มั่ก มั่ก ) ตอนนี้ใครที่ออนไลน์ตอนกลางวันอาจจะได้เจอกาบ้างเป็นครั้งคราว เพราะว่างงานเมื่อไหร่เล่นเน็ตเปิดดูโน่นดูนี่ทันที แล้วช่วงนี้กากำลังบ้าใส่ลูกเล่นให้สเปซค่ะ(ใส่แต่ลูกเล่นไม่ได้อัพ Blog เนี่ยนะ -*-) อาจมีอะไรแปลก ๆ เพิ่มขึ้นมาเรื่อย ๆ อันนี้ใครมาเปิดดูไม่ต้องแปลกใจนะค่ะ แล้วการอัพสเปซแต่ละครั้งนี่ทำที่ทำงานทั้งนั้น...........(โหดูมันใช้เน็ตที่ทำงานเพื่อเรื่องส่วนตัวโดนจับได้มีหวังเละแน่.....แต่ก็ต้องเข้าใจนะ เพราะเน็ตบ้านที่ใช้อยู่มานแค่ 56 k อัพแต่ละทีรอกันนานเลย)แต่นี้ไปจะขยันมาอัพสเปซ + เพิ่มลูกเล่นบ่อย ๆ นะค่ะ ว่าแต่ช่วงที่ผ่านมานี่การใส่ลูกเล่นต่าง ๆ ในสเปซทำเอากาปวดหัวมึนตึ๊บ ความรู้สึกเหมือนโดนไม้ฟาดหัว  ยังไงยังงั้น แต่ไม่ว่าไง กาก็จะพยายามต่อไปสู้ตายค๊า ^O^October 07 My SisTer O_o หลังจากเป็นลูกคนสุดท้องมานาน ตอนนี้มีน้องสาวกะเค้าละค่ะ เหอ ๆ ดีใจมาก ๆ (กัดฟันพูดเล็ก ๆ ) น้องสาวคนนี้ชื่อ "ขนุน" ค่ะ เธอสุดแสนจะเอาแต่ใจ+ขี้งอนมาก ๆ ๆ ๆ แต่ไม่ว่าใครในบ้านก็รักเธอกันหมด อยากได้อะไรก็ตามใจกันสารพัด สุดท้ายเลยกลายเป็นเด็กเอาแต่ใจ (ช่างน่าเศร้าจริง ๆ)Y_Y เด็กคนนี้ไม่มีที่มาและที่ไปที่แน่ชัด ไม่รู้ว่าแม่ใจร้ายที่ไหนเอามาทิ้งไว้ตั้งแต่ยังเด็ก แต่ด้วยความหิว+หัวสูงนิด ๆ เธอเลยเลือกเดินมาเข้าบ้านเราซึ่งเป็นบ้านที่หลังใหญ่ที่สุดในละแวกนี้ -*-(ฉลาดมั่ก ๆ ประมาณว่าเอาหลังนี้แหละ ไม่มีวันอดตายชัวร์....แล้วผลเปงไง จากหุ่นนางแบบตอนนี้กลายเปงหมูไปแย้ว)ตอนที่แม่เจอเธอครั้งแรกเธอนั่นแสนจะตัวเล็กและผอมแห้ง น่าสงสารมากกกกกก ด้วยความที่สงสารอย่างจับหัวใจแม่กลัวเธอจะหิวจึงจับน้องสาวโยนข้ามรั้วไปบ้านอื่น กะให้บ้านอื่นเค้าเอาไปเลี้ยง (กรรมจริง ๆ)-*- แต่เธอก็ไม่ทิ้งความพยายาม ความอยากเป็นคุณหนู อยู่อย่างสุขสบายคงมีมากกว่า ไม่ว่าแม่จะโยนเธอไปบ้านใครต่อใครซักกี่ครั้ง(ก็บ้านที่ติดกันทั้งหมดที่มีนั่นแหละ)เธอก็กลับมาทุกครั้ง พร้อมมาสมัครเป็นลูกแม่ จนแม่ไม่รู้จะทำยังไงเลยต้องรับเธอเป็นลูกในที่สุด ตอนนี้เธอก็เป็นสมาชิกในครอบครัวอย่างเต็มภาคภูมิ และเป็นคุณหนูอย่างเต็มตัว -*- งานการเธอก็ไม่ทำ วัน ๆ เอาแต่กินกับนอนเลยเป็นอย่างที่เห็นในรูปนะค่ะ
 เป็นไงค่ะ น้องสาวเรา น่ารักไหม ขืนคุณเธอรู้ว่าเอารูปเธอมาประจานแถวนี้มีหวังงอนไปอีก 3 วัน หวังว่าเธอคงไม่เปิดคอมมาเจอนะ^^ส่วนวีรกรรมของน้องสาวคนนี้ พี่สาวที่แสนดีจะนำออกมาเปิดเผย(แฉ) เป็นระยะ ๆ
ด้วยรักจากพี่สาวนะจ๊ะ
June 12 หวัดดีค๊า ^O^ หลังจากห่างหายไปน๊าน ๆ นาน เอาเรื่องเก่า ๆ มาเล่าให้ฟังหวัดดีค๊า หลังจากที่ไม่ได้เข้ามาใน spaces นานมาก ๆ ตั้งแต่ช่วงแรกที่เริ่มฮิตกันใหม่ ๆ -*- วันนี้ได้มีโอกาสเข้าไปอ่าน spaces ของเพื่อนเก่ามาค่ะ เลยรู้สึกอยากมาอัพของตัวเองบ้าง ^^ ช่วงนี้ กา ก็สบายดีนะไม่เจ็บไม่ป่วยอะไร แต่อากาศที่เชียงรายตอนนี้อ้าวฝนมาก ๆ เลย ร้อนทุกวัน เดี๋ยว ๆ ฝนก็ตก ตกแล้วก็ร้อนอีก เฮ้อ..........ต้องนอนเปิดพัดลมเลย ทั้ง ๆ ที่ไม่ชอบพัดลมมาก ๆ เปิดทีไรตอนเช้าเป็นหวัดทุกทีสิ -*- ตอนนี้ก็เปิดให้ลมตีข้างฝาเอา แล้วห้องแอร์ละ -*- ก็พอกันตื่นเช้ามามันเพลีย ๆ นะ เจ็บคอด้วยรู้สึกคอแห้ง ๆ สรุปนอนอากาศธรรมชาติดีที่สุด เพราะที่เชียงรายอากาศดีมาก ๆ ซะด้วย (อิจฉามั้ยจ๊ะ) ตอนกาเรียน กาเรียนที่เชียงใหม่นะ ตอนไปเรียนใหม่ ๆ รู้เลยว่าอากาศมีฝุ่นมาก ไม่สบายบ่อย ๆ กว่าจะปรับตัวได้แทบแย่ ยังจำได้เลยว่าวันเข้าหอวันแรกห้องกาอยู่ชั้น 4 เดินขึ้นห้องนี่มีคนเดินมาทักเลยว่าเป็นอะไรมั้ยหน้าซีดจัง ตอนนั้นก็รู้สึกเหมือนจะเป็นลมเลย (เป็นครั้งแรกนะเนี่ยที่จะเป็นลมเพราะขึ้นบันใด) แต่โชคดีที่มหาวิทยาลัยที่อยู่ไม่ได้อยู่ในเขตเมือง อากาศก็เลยดีหน่อย ที่จริงแล้วจะว่าไปกาก็เป็นคนขี้โรคพอตัวเลยนะ ถ้าไม่สนิทจริง ๆ ก็คงไม่มีใครรู้แน่ บวกกับไม่ค่อยดูแลตัวเองด้วยมั้งเลยมักจะโดนดุบ่อย ๆ แต่ที่เข้มแข็งมาได้คงเป็นเพราะใจด้วย เพราะกาคิดเสมอว่าไม่เป็นไร เราแข็งแรงดีเหมือนคนอื่น ก็เลยเหมือนจะแข็งแรงขึ้นมาอีกนิดหนึ่ง ^^ ยังไงเรื่องใจฉันก็ไม่แพ้ใครอยู่แล้วละ เอ่อว่าแต่...เคยคิดเล่น ๆ นะว่าถ้าได้ไปอยู่ กทม. คงตายแน่ ๆ เลย มีครั้งหนึ่งตอนไปเที่ยวทะเล(เมื่อปีที่แล้ว) มันต้องผ่าน กทม. ด้วย พอดีรถวิ่งขึ้นทางด่วน เห็นท้องฟ้าที่ กทม. แล้วกลัวเลย มีแต่หมอกสีเทา ๆ ลอยทั่วฟ้า เป็นเขตที่เห็นชัดมาก ๆ และน่ากลัวมาก ๆ สำหรับกาด้วย เห็นแล้วเสียดายอยากกลับบ้านที่เชียงรายไปสูดอากาศให้เต็มปอดเลย (อากาศที่ทะเลที่ว่าดีอะกาก็ไม่ชอบหรอก มันเหนียวตัว แล้วก็มีกลิ่นทะเลด้วย) สรุปอากาศที่เชียงรายดีสุดละ ว่าง ๆ ก็หาโอกาศมาเที่ยวเชียงรายบ้างนะค่ะ
โดนเฉพาะหน้าหนาวอากาศดีมาก ๆ จะเห็นหมอกขาว ๆ หายใจเข้าไปแล้วเย็นดี (ชื่นใจ)
ตอนนี้รักเชียงรายที่สุดเลย
 March 24 เนื้อเพลง(ที่ยังไงก็ไม่มีวันลืม) มหัศจรรย์แห่งรัก เมื่อใดหัวใจ กระวนกระวายสับสน หวั่นไหวเพราะใครบางคน โดยไม่มีสาเหตุ
ปล่อยมันเป็นไป และเพียงเราลองเปิดใจ จะพบว่ามีบางคนพิเศษ เกิดขึ้นในใจเปลี่ยนโลกทันใด
* มหัศจรรย์แห่งรัก สร้างสรรค์พลังอันยิ่งใหญ่ ต่างคนอยู่ไกลแสนไกล กลับมาอยู่เคียงชิดใกล้ ก่อฝันในใจด้วยรักและความผูกพัน
เมื่อเธอสบตากับฉัน ต่างพบว่าใจเราไหวหวั่น เป็นนาทีที่สำคัญ จดจำต่อไปแสนนาน ตราบวันผ่านผันภาพยังไม่จางไม่เลือนลางจากหัวใจ
ดั่งเหมือนถูกแรงดึงดูด ใจเธอกับฉันไว้เคียงคู่กัน หากเมื่อใดที่กายต้องห่าง จะอ้างว้างเพียงใดเงียบเหงาในใจเท่าไหร่
(ซ้ำ *)
อบอุ่นดั่งดวงตะวัน อ่อนหวานละมุมดังแสงจันทร์ เมื่อเราเอื้อมมือถึงกัน โลกคล้ายหยุดหมุนชั่วกาล จะมีเพียงฉันและเธอข้ามผ่านเขตคืนวันอันสวยงาม
จะมีเพียงฉันและเธอข้ามผ่านเขตคืนวันอัน
สวยงาม March 23 กลอน
เป็นความจริงที่ว่า
คนเรามักจะมองข้าม
สิ่งเล็กเล็กหลายหลายอย่างในชีวิต...
ด้วยไม่เห็นถึงความสลักสำคัญ
จึงละเลยไป...
ตราบกระทั่งเมื่อสูญเสีย
จึงได้ตระหนักถึงคุณค่า
เฉกเดียวกับต้นหญ้าดอกหญ้าข้างทาง
ที่มักถูกเหยียบย่ำ..
ก้าวเท้าข้ามไปครั้งแล้วครั้งเล่า
หากเมื่อมีเวลาได้หยุดคิด
และนั่งลงเพ่งพินิจ
จึงได้หวนรำลึกว่า
แท้ที่จริงนั้น...
ไม่ว่าต้นไม้ดอกไม้ใด
สรรพสิ่งใดใดในโลก
ต่างก็ถือกำเนิดมาจากดินทั้งสิ้น
 |
|
|
